De start van een nieuw avontuur

Met een camper door Europa

Het nieuwe avontuur is een paar weken geleden gestart. Wij zijn weer op reis! Ditmaal dichterbij huis, Europa. Net zoals ons Nieuw-Zeeland avontuur verkennen we Europa met een camper. Al is deze camper een stuk completer uitgerust. De eerste weken hebben we onszelf de tijd gegund om het reisritme op te pakken, te onthaasten en de Nederlandse sneltrein tot een halt te roepen. Op dit moment rijden we redelijk zen door het Franse platteland. De eerste drie weken hebben we niet stilgezeten dus dit eerste reisverhaal start bij het begin, ook al ligt die drie weken achter ons.

De eerste nacht

Tips & tricks over hoe de voorbereiding is verlopen verschijnt binnenkort. Wij hebben ons verkeken op de tijd die dat allemaal in beslag neemt waardoor onze planning totaal uit elkaar getrokken is. We denken er liever nu nog niet aan terug ;). Op de dag van vertrek staat er nog één afspraak gepland; een opname met een drone. Het gelukt treft ons want Bart wilt graag van onze trots (lees: camper) een dronevideo en -foto’s schieten. Hierdoor is Limburg, off all places, de eerste stop. Eerlijk is eerlijk de landweggetjes lenen zich er uitstekend voor en het geluk is aan onze zijde, de avond lucht is prachtig. Een beter resultaat kunnen wij ons niet wensen. Thanks Bart!

Na de video opname zijn we enthousiast opzoek gegaan naar een plek om te kamperen. In Nederland is het niet toegestaan om met je camper zomaar ergens te overnachten, ook al ben je geheel zelfvoorzienend. Dus een legale overnachtingsplek is gevonden in Brunssum middels een handige app. Het stelt niet veel voor, een parkeerplaats naast een park maar it does the job. Beide hebben we nog nooit van Brunssum gehoord dus Brunssum verras ons. En dat heeft Brunssum gedaan. Nadat we gesetteld zijn op onze parkeerplek galmt er muziek van buiten. Eerste Google checken, wat is er gaande? Helaas weet Google het niet dus we gaan op onderzoek uit. Brunssum is groter dan gedacht en hoe dichterbij we naderen stelt Lars vast, “dit is Andre Rieu, ik weet het zeker”. Na de rondweg gepasseerd te hebben zijn we echt in de buurt en stuitten we op een park. We zijn er… de muziek stopt. “Ah nee hebben wij weer hoor, zijn we te laat”. Plots klapt de eerste vuurpijl de lucht in, en nog een, en nog een, er komt geen einde aan. Brunssum houdt van haar vuurwerk en wij zijn er zeker van dat vijf jaar reizen de lucht in is geknald. Na dit mooie spektakel is onze eerste avond van de reis goed gestart. Een half uur later lopen we terug naar de camper en komen we erachter dat het nieuw cultureel centrum BrikkeOave is geopend. De muzikale partij is alleen voor genodigden dus daar hebben wij niks aan gemist, het was overigens geen Andre Rieu 😉

Dag Nederland

Dag twee en we rijden Nederland uit. Als alles verloopt zoals gepland komen we over zeven maanden tijdelijk terug. Gek, zo voelt het absoluut niet. We hebben het gevoel een paar weken op vakantie te gaan, met een camper dat wel. Alles is toch echt opgezegd, opgeslagen en verkocht.
Hoewel België zijn charmes heeft voelt het voor ons nog te dichtbij huis. We besluiten om hier snel door heen te gaan. Ieper staat hoog op het verlanglijstje en dit is de eerste stop in het buitenland (ja in België). Om 18:00 uur komen we aan, ruim op tijd voor “the last post”. Deze vindt elke avond plaats om 20:00 uur ter herinnering aan de gesneuvelde Britten tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Twee dagen Ieper

In Ieper installeren we ons tussen de oudere camperaars met gloednieuwe campers. Deze camper(parkeer)plaats ligt langs de gracht die om Ieper loopt en maar een paar honderd meter van de Menenpoort (waar the last post plaatsvindt). Na wat gegeten te hebben lopen we de eerste avond het stadje in voordat we richting de Menenpoort lopen. Om tien over half acht denken wij op tijd te zijn en een goed plekje te vinden. Helaas zo denken meerder mensen. Het staat rijen dik en zeker 600 man heeft zich verzameld. Om stipt acht uur start de ceremonie. Een persoonlijk verhaal van een soldaat wordt voorgedragen, de trompettisten spelen en de vijftien minuten durende ceremonie maakt indruk. Jammer dat we zo weinig er van zien door de rijen mensen. In onze onwetendheid stappen we op een agente af en vragen of dit een speciale gelegenheid was. Het antwoord: “nee hoor, dit is heel gewoon. Misschien is het nu iets drukker om dat het weekend is” volgt. We besluiten om een dag langer te blijven, Ieper is groter dan verwacht en de geschiedenis is aangrijpend.

Vroeg uit de veren en na een vlot ontbijt springen we op de fiets om de stad te verkennen. In de middag fietsen we door naar Hill 62. Deze plek ademt de Eerste Wereldoorlog. Canadezen hadden zich hier ingegraven tegenover de Duitsers. Het memorial is klein, zo ook de begraafplaats halverwege de heuvel. Echte restante van de oorlog zijn er niet te vinden. Het is dan ook lastig om voortestellen hoe het er hier aan toe is gegaan. Het museum Hill 62 probeert een beeld te schetsen maar slaagt hier niet echt in. Het toont een grote privé collectie aan oorlogsitems. Hoewel er een aantal mooie items tussen zitten zoals ouderwetse Franse 3D foto kijkdozen wordt er geen verhaal om de collectie heen getoond. In de tuin van het museum zijn loopgraven te vinden, deze zijn hersteld of nagebouwd? Het is niet duidelijk.
Die avond staan we weer iets voor achten paraat bij de Menenpoort, in de regen. Wederom staat het vol met mensen, de politie agente had dus gelijk. Met een betere plek vlakbij de trompettisten hebben we de ceremonie voor een tweede keer bijgewoond.

België uit, Frankrijk in

Voorbereidingen lopen vaak anders dan gepland. Een plek waar we drie dagen aan de stroom hangen is gevonden. Het is nodig om wat orde op zaken te stellen, websites klaar te zetten en rustig een plan opstellen met wat we gaan doen de komende tijd. Na deze drie dagen in Wervik verlaten we België op weg naar onze eerste stedentrip: Lille.


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *