Het Zuiden van Nieuw-Zeeland

Na totaal te zijn doorweekt in de Milford Sound rijden we terug naar Te Anau. Hier zullen de wegen met onze nieuwe vrienden scheiden, voor even tenminste. Één bus gaat terug naar Queenstown, de ander zullen we later in The Catlins weer terug zien en wij gaan het diepste meer van Nieuw-Zeeland; Lake Hauroko, proberen te zoeken. Na een heerlijke warme douche in Te Anau (bij de openbare wc’s en doucheruimtes) trekken we dieper Southland in, een paar kilometer uit Te Anau schijnt de zon gelukkig.

Als we aankomen op de camping, zien we dat Lake Hauroko niet echt bereikbaar is zoals we hadden gedacht, een wandeling van 7 kilometer lijdt naar het meer. Maar na vandaag gaat ons dat echt niet meer lukken. We staan op de camping bij Lake Monowai, tussen de bossen verscholen en heerlijk rustig. Ideaal na een paar lange dagen. We laten de bus goed doorwaaien en hangen alles te drogen, die nacht komen we er achter dat dat niet onze slimste zet is geweest. Om het uur worden we wakker van muggen en sandflies, we slaan ze dood maar het uur daarop zitten er weer nieuwe. We schatten dat we er die nacht tegen de 80 in de bus hebben gehad. De volgende ochtend worden we dan ook niet al te vrolijk wakker, maar we hebben een druk programma!

Het meest zuidelijke punt van Nieuw-Zeeland

Via Invercargill rijden we naar Bluff, het onofficiële meest zuidelijke punt van Nieuw-Zeeland. Onofficieel omdat er twee punten nog zuidelijker liggen, Stewart Island en Slope Point waarvan Slope Point het meest zuidelijke punt van het vaste land is. Dit maakt Bluff niet minder toeristisch of minder mooi. Het is makkelijker te bereiken dan Slope Point en heeft met Bluff Hill een prachtige uitkijk (bij helder weer) op Stewart Island en Bluff Harbour. Verderop in dit reisverhaal zullen we ook Slope Point aandoen maar eerst zoeken we onze nieuwe vrienden op in The Catlins, ze hebben daar een huis gehuurd en een heerlijk matras slaan we na een paar maanden niet af! Via de Southern Scenic Route rijden we naar Fortrose, de route is niet gek speciaal maar in een heerlijk zonnetje is het al snel goed.

The Catlins

Vanuit het huis in Fortrose verkennen we de omgeving, en The Catlins is een mooie omgeving! Als eerste gaan we op zoek naar de Cathedral Caves, een mooi natuurverschijnsel wat helaas op privé grondgebied ligt waardoor er toegang ($5,-) gevraagd wordt. Dit maakt het echter zeker nog de moeite waard. Het strand is uitgestrekt en adembenemend, de hoge toegangspoorten van de grot zorgen voor een aparte licht inval.
We gaan verder met onze verkenningstocht en komen uit bij de McLean Falls, een grote waterval met een leuke wandeling door het Coastal Rain Forest. Ze hebben gister al een kleine ronde door The Catlins gemaakt en hebben in Curio Bay de Hector Dolphin gezien, als liefhebbers van wildlife moesten we proberen ze nogmaals te spotten. En met geluk! Naast de Hector Dolphin biedt Curio Bay nog meer wildlife, zo zijn er ‘s avonds de Yellow Eyed Pinguins te zien. Lopend over het versteende bos is ook dit een uniek gezicht, anders dan de eerdere ontmoeten die we hebben gehad met de Yellow Eyed Pinguins.

Slope Point, het echte zuidelijkste punt

Na onze verkenningstochten door The Catlins, en weer twee avonden uitstekend geslapen te hebben gaan we weer allemaal onze eigen weg. Wij vertrekken naar Slope Point, het officiële meest zuidelijke punt van het vaste land van Nieuw-Zeeland. Een korte winderige wandeling lijdt tot het bord. Het is Officieel, na het meest noordelijke punt en het meest oostelijke punt hebben we ook het meest zuidelijke punt afgevinkt.
We overnachten die avond op een prachtige camping aan de kust; Purakaunui Bay. Een echte aanrader! Vanuit hier bekijken we de Purakaunui Falls en Jacks Blow Hole, een natuurfenomeen waar wij hele andere gedachte bij hadden en deze overtreft. Het is immens.
Voordat we onze reis weer richting het noorden gaan vervolgen gaan we eerst langs Nugget Point op aanraden van mijn nicht, en ik zou het ook iedereen weer aanraden die naar Nieuw-Zeeland gaat. Op de rotsen voor Nugget Point barst het van leven, verschillende vogels en zeehonden vinden er hun huis en de uitkijk langs de vuurtoren is om stil van te worden.



«

Comments

  1. Thanks voor de tip.

  2. Monica
    augustus 1st

    SUPER !!!!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *