Op avontuur in de Franse Pyreneeën

Heilig water heeft niet het gewenste effect

Ondanks dat we het surfen steeds beter onder de knie krijgen is het tijd om de kust te verlaten. Het weer wordt slechter en de bergen roepen. Ook hebben we een doel; begin december willen we in Barcelona zijn. Maar eerst gaan we de camper echt op de proef stellen en kennis maken met de Franse Pyreneeën.

Beproeving nummer één

Om het vuur direct aan de schenen van de camper te leggen zijn we bij Accous de bergen in gereden. Het schijnt dat daar een fantastische camperplek ligt met grandioos uitzicht. Maar de weg naar de camperplek daar zijn de meeste reacties aan gewijd: “Na een behoorlijke stijging en smalle weg kom je aan in Lhers. Prachtig en het zweet dubbel en dwars waard” “Een avontuur om er te komen, maar dan heb je ook wat”. Na het lezen van de laatste reactie waren we om:
“Een staanplaats die je als rasechte camperaar eenmaal in je leven moet aandoen”. Laten wij als beginnende camperaars dat meteen even doen.

De weg viel mee, ja het was soms smal en stijl maar geen moment hebben we het gevoel dat wij of de camper in de problemen zit. En gelukkig zijn de reacties correct, deze plek is een van de betere die we in Frankrijk hebben bezocht. Niet alleen het uitzicht vanaf de plek maar ook de rust en hike mogelijkheden zijn top. Hoewel er niet echt routes staan aangegeven (of wij hebben die niet kunnen vinden) gaan er voldoende paden de bergen in. Eén daarvan volgen we omhoog. Na langs het karkas van een schaap te zijn gelopen is het zoeken naar de daders, tevergeefs. Het pad gaat over in een paadje, het paadje verdwijnt langzaam. Voor een overzicht van de vallei is het doel de top van de berg, stijl omhoog dan maar? Tot daar weer een pad loopt. Helaas lijkt die de top rechts te laten liggen. We besluiten ons op te splitsen om te kijken hoe we boven op de top komen. Niet het slimste besluit van onze reis, 20 minuten lang zijn we elkaar kwijt. Met wat heen en weer geroep vinden we elkaar gelukkig terug. Op een plek waar het pad niet meer is te zien. Door de struiken banen we ons een weg naar beneden, tot daar onze route terug naar de camper opdoemt.

Die avond, of eigenlijk nacht, begint de beproeving pas echt. De wind steekt op en beschutting is nergens te vinden. Aan het begin van de avond lijkt het mee te vallen. Maar hoe later het wordt hoe harder het gaat waaien. Als we rond een uur of twaalf besluiten te gaan slapen valt pas echt op hoe hard het waait. Het klinkt alsof de camper uit elkaar wordt getrokken. Hoewel alles prima op zijn plek blijft zitten is dit niet het geluid om rustig bij in slaap te vallen. Om één uur ’s nachts liggen we klaarwakker in bed en besluiten we dat dit niet werkt. We pakken onze biezen en rijden de berg af. En er lijken meer zo te denken, onderweg steekt een das de weg over.

Het eerste mankement?

De volgende ochtend worden we wakker op een parkeerplaats langs de weg en vervolgen de route naar Haute Pyrenees. Twee minuten na vertrek verschijnt er een rood lampje op het dashboard, de motor is te warm. Knap al na twee minuten, toch maar even stoppen. Een oorzaak lijkt er niet te zijn dus de route wordt vervolgd. De temperatuur meter geeft niets geks aan, dus zolang die niet uitslaat zit het wel goed. De route voert ons langs Lourdes, na wat van het heilige water te hebben gedronken gaan we vol goede moed terug naar de camper. Helaas heeft het heilig water het rode lampje niet doen doven. Het zit niet lekker en we stappen bij een garage binnen. Met handen en voeten wordt het probleem duidelijk gemaakt en mogen we de volgende morgen terug komen. Het lijkt ons slim om het probleem in goed Frans op papier mee te nemen. Het toeval wil dat naast de camperplaats in Agos Vidalos een camping zit met een Nederlands sprekende eigenaar. Op de vraag of hij wilt helpen om het verhaal op papier te zetten komt hij met een beter idee: hij gaat de volgende dag mee naar de garage en is al snel de tussenpersoon voor alle communicatie. Hij wordt gebeld om ons het probleem uit te leggen. Het blijkt dat de sensor van de thermometer kapot is, niets ernstigs maar maken kan pas over een paar dagen. Aangezien er in de omgeving genoeg te zien is besluiten we te wachten. Want een brandend rood lampje in het dashboard wetende dat het niks is blijft irritant. Drie dagen later is het probleem binnen een uurtje opgelost!


«

Comments

  1. Dasja
    december 24th

    Hi Oma,

    Fijn dat het lukt om onze reisverhalen te lezen! Ben je er ook een beetje bij zo. Fijne kerstdagen en tot op Skype.

    Liefs, Dasja

  2. Leny
    december 21st

    Hoi Dasja en Lars

    Ik lees jullie verhalen met interesse en vind het mooi wat jullie doen.
    Veel succes verder en liefs van oma Xxx.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *