Roadtrippen door zuid-Portugal

Naar het eind van de wereld

Na een te gekke eerste kerstdag in de Algarve landt er tweede kerstdag bezoek in Lissabon. Wouter gaat een week met ons op pad. Reden genoeg om iets sneller door het Portugese landschap te gaan; roadtrippen! Nog dezelfde nacht rijden we terug naar de Algarve om vanaf daar de kust weer omhoog te volgen tot aan Lissabon.

De Algarve

Wouter landt op tweede kerstdag om 23:30 uur (Portugese tijd), hoewel de rit (een goeie 260 kilometer) vijf uur duurt rijden we direct terug naar Praia Marinha. Ook Wouter moet dit zien en daarna is het leuk om langs de kust naar Lissabon te hoppen. Om 03:30 uur arriveren we op de vertrouwde kliffen. De plek van de afgelopen vijf dagen is nog vrij, alsof we nooit zijn weggeweest.

Deze week met Wouter betekent voor ons een minivakantie. De wekker gaat uit en de laptops achter slot en grendel. De eerste dag verloopt rustig, er gaat een schitterende wandeling langs de kust (Seven Hanging Valley’s walk) die we nog een keer lopen. De zon van afgelopen week komt nog maar sporadisch door. De wind daarentegen is heftig aanwezig. De oceaan is getransformeerd en zwemmen naar de Algar de Benagil zit er helaas niet in. De luxe om op beter weer te wachten is er niet, de weg roept. Voordat we de weg op gaan wordt er een bezoekje gebracht aan een leegstaande villa. Een paar dagen voor Wouter arriveert is de villa opgevallen. Het was te druk om naar binnen te sneaken. Nu, maandagochtend 08:30 uur is het het ideale moment. De tuin is begroeid, in de zwembaden (twee inderdaad) enkel een kleine poel met algen. De schuifdeuren staan open en van binnen is het huis totaal gestript. Het is moeilijk groot, maar totaal niet praktisch ingedeeld. Een echt pornohuis uit de films omschrijft de villa het beste. Desondanks blijft het wel een beetje ons droomhuis. Maar dat komt vooral door de locatie en het uitzicht op de kliffen en oceaan.

De volgende stop wordt het einde van de wereld. Mooi hoe een zin dubbel te interpreteren is. Vroeger was de kennis van nu er nog niet en dacht men dat het meest zuidwestelijke punt van Portugal het einde van de wereld was. Nu lijkt dat nog steeds zo, de uitzichten zijn om van te smullen en de wind laat de golven met veel geweld op de kliffen klappen. Maar de wind maakt deze plek niet ideaal om te overnachten dus we rijden door. Twintig kilometer boven de punt vinden we een parkeerplaats langs een kleine rivier die uitmond in de oceaan. Wouter is een ervaren visser en met een grijns op het gezicht laat Lars onze hengel zien. €24,- bij de Decathlon. Helaas zorgt de ervaring van Wouter niet voor de grote vis die de pan in kan. Of ligt het aan de visgear?

Alentejo

Met pijn in het hart wordt na drie dagen de kustlijn van de Algarve verlaten. Porto Covo in Alentejo is de nieuwe bestemming, met een ruige rotsachtige kustlijn die in de oceaan verdwijnt. Niet te vergelijken met de Algarve maar een mooi aanzicht is het zeker. Ook hier blijft het succes uit tijdens het vissen. Het is vakantie dus een plaatselijk cafétje in. Vroeger is ons geleerd ga naar de plek waar het druk is, dat is altijd goed. Jammer genoeg zit de enige snackbar waar het echt druk is helemaal vol. Het risico wordt genomen en we nemen plaats bij een snackbar met foto’s op het raam en een gebrekkig Engelse kaart. Wat bier betreft de ideale keuze, €1,- voor een flesje. Maar het broodplankje is om te huilen. Vieze paté, duurder dan het bier en een gek schapenkaasje. Reden genoeg om het in de camper goed te maken. Avond nummer twee van Wouters feestmaal. Eten als een koning, dit is pas echt vakantie.


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *