Bardenas Reales: een maanlandschap?

De droge vlaktes van een militair gebied

Bardenas Reales (Navarra) wordt omschreven als woestijn en maanlandschap. Op basis van 50 woorden tekst en een foto rijden we er naar toe om het zelf te bekijken. Een goede keuze, dat zeker. Maar of de termen nou helemaal goed gebruikt worden? Daar zullen de meningen over blijven verschillen.

Verlies van tijdsbesef

Ons tijdsbesef is ondertussen, na goed een half jaar onderweg, wat vervaagd. Wanneer het weekend is weten we nog net, maar de nationale feestdagen onthouden dat is lastiger. Zo staan we op goede vrijdag plotseling voor dichte deuren van de supermarkt. “Hè, het is toch vrijdag” zorgt er niet voor dat ze open gaan. Zelfs de meubelboulevard is dicht, het moet niet gekker worden. Dan maar kilometers rijden richting Bardenas Reales, en de laatste voorraad die er nog is soldaat maken. Gelukkig zijn de winkels op zaterdag wel weer open.

Maanlandschap of woestijn?

Met de beschrijving “Een soort maanlandschap en woestijn” en een paar foto’s zijn we richting Bardenas Reales gereden. Geen idee hoe het park in elkaar steekt of wat er te doen is. Overnachten doen we in Arguedas, onder een aantal grotwoningen. Dat het de plek is om te mountainbiken wordt snel duidelijk. De gevonden website verduidelijkt niet veel, er gaan wandelroutes maar die zijn beperkt en erg kort. Niet gebruikelijk voor een natuurpark zou je zeggen. Eerst langs het informatiecentrum, maar als we dan ook nog eens de zomertijd vergeten staan we een uur te vroeg voor een dichte deur. Gelukkig hangt er een kaart, een groot deel van het park is een militaire zone. Hieromheen gaat een onverharde weg die op de fiets of per auto gereden kan worden; 32 kilometer. De “wandelroutes” liggen vrij dicht bij elkaar dus besluiten we er heen te lopen (4,5 kilometer). Na drie kwartier lopen komen de eerste fietsers langs, vele zullen nog volgen. Niet veel later bereiken we één van de hoogtepunten, el Castildetierra en de eerste wandelroute. De weg waarop we lopen is vrij goed begaanbaar en als de eerste auto’s voorbij komen weten we het zeker: dit gaan we met de camper rijden. Nog snel een kaart oppikken bij het informatiecentrum en de onverharde weg op.

Tip: Zelf Bardenas Reales bezoeken? De route is goed per auto en mountainbike te doen, mits er geen zware regenval is geweest. Het gebied is vrij vlak en in de droogte zit veel wildlife verstopt. Zo is er halverwege de route een mogelijkheid om vogels te spotten (gieren). Een aanrader!

De conclusie

De weg is goed begaanbaar, op de logische hobbels na die te verwachten zijn van een onverharde weg. De eerste tekenen van een woestijn waren lopend al zichtbaar, maar tijdens de gereden route wordt de vergelijking echt logisch. Het is gek hoe weinig zichtbaar leven toch mooi kan zijn. Maar de bergen zelf zorgen nog voor de grootste verbazing, geen stenen of rotsen die de lucht in schieten. Het is allemaal opgehoopt zand. Vol met breuken veroorzaakt door verdampt water. Dit verschijnsel doet het voor sommigen misschien lijken op een maanlandschap. Maar daarvoor is het, zeker in maart, nog iets te begroeid. Neemt niet weg dat het een gruwelijk park is met uitzichten waar dagen naar getuurd kan worden.

Tip: Het makkelijkste om al deze waanzinnige uitzichten te aanschouwen is via de fiets of met de auto. Parkeer (je mag overal langs de weg stilstaan) langs de route om te voet op verdere verkenningstocht te gaan. Op deze manier zie je veel meer.


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *