Montserrat en Zona Volcanico

Alles komt goed

Alle camperpech is opgelost, tijd voor nieuwe avonturen en wel te beginnen bij Montserrat. Op nog geen 50 kilometer van Barcelona ligt deze oase van rust, is het niet dat Montserrat wordt overspoeld door toeristen. De berg waarop het klooster ligt is uniek in zijn aangezicht, helaas mist juist dat aanzicht wanneer je bij het klooster in de buurt bent. Het vulkanische gebied van Spanje, Zona Volcànica de la Garrotxa, is op een aantal schoolklasjes na extreem rustig.

De attractie Montserrat

Een klooster op een berg, een museum dat vol hangt met werken van bekende kunstenaars en een stairways to heaven. Met die informatie rijden we richting Montserrat. In de verte doemt de bergketen waar het klooster is gebouwd op. Wauw, deze bergketen is anders en moeilijk in woorden uit te drukken. De beste omschrijving is dat de berg ongekend veel pieken heeft die dicht op elkaar staan. Hij misstaat niet in de Lord of the Rings of Game of Thrones.

Er zijn verschillende manieren om de top te bereiken. Met eigen vervoer rijdend via een slingerweggetje maar er gaan ook een kabelbaan en een tram omhoog. De parkeerkosten op de top vallen mee (€6,50 per dag) maar we gaan het lot niet tarten dus besluiten wij de tram te nemen (€9,10 p.p. retour). Dit om de simpele reden dat we die parkeerplaats als eerste tegenkomen. Gemakzucht dus. De kabelbaan (€10 retour) schijnt leuk te zijn, maar spectaculair zag hij er niet uit. Het is trouwens ook mogelijk om naar boven en/of beneden te lopen, maar die tijd hadden wij helaas niet.

Boven aangekomen schrikken we van de grote groep mensen, het is niet eens weekend! Een toeristische attractie is het zeker, van schoolgroepen tot Spaanse bejaarden en alles daar tussenin. Montserrat is hot. Ons eerste doel is de stairways to heaven. Verwacht werd een lange wandeling, tot de top van één van de hoogste pieken waar de trap verder gaat. Maar helaas, op 30 meter van waar alle tourbussen staan is de stairways to heaven te vinden. Bovenaan een trap, dat wel. Maar lang niet de hoogste piek, ook is de trap afgezet met lelijke hoge hekken, domper. We besluiten de omgeving te verkennen en het museum te laten voor wat het is. Het weer is te mooi om binnen tijd te verdoen die ook in de zon doorgebracht kan worden. Lopend gaan we langs enkele hoogtepunten voordat we het genoeg vinden. Montserrat is mooi, maar het aanzicht op Montserrat en de bergketen is mooier.

Zona Volcanica, natuur komt altijd terug

Na een nacht in Vic rijden we door tot Olot, de stad die praktisch in het midden van het Zona Volcànica de la Garrotxa park ligt. Hier is ook het grootste informatiecentrum waar we informatie over de langste wandeling door het park vinden. Route 1, twaalf kilometer loopt langs verschillende vulkanen. Het park kent in totaal 40 vulkanen, die al duizenden jaren niet meer actief zijn (de laatste uitbarsting was 11.000 jaar geleden). Ondertussen zijn de vulkanen compleet begroeid, wat garant staat voor een uniek gezicht.

Een paar kilometer buiten Olot parkeren we de camper bij één van de twee startpunten van de wandelroute. Beginnend in een bos gegroeid op een lavastroom lopen we dieper het park in. Hoewel het zo logisch is dat alles hier zo goed groeit (door de mineralen in de lava) blijft het een raar gezicht. Zo veel groen op steen dat alles deed verbranden. Het duurt niet lang voor de eerste vulkaan de hoek om komt zetten, een kleine beklimming voert ons naar een dorpje met uitzicht over de omgeving. Vanaf hier is het niet ver meer naar de eerste inkijk in een krater. De christenen zouden de christenen niet zijn als er geen kapel ingebouwd was. Gelukkig is de kapel niet de attractie geworden, maar is de krater van de vulkaan dit nog steeds.

Tip: Wel het Zona Volcànica de la Garrotxa bezoeken maar geen zin om twaalf kilometer te lopen? Vanaf beide parkeerplaatsen gaan kortere wandelingen (max 30 min) naar alle beschreven hoogtepunten.

Vanaf de krater gaat er een steil pad naar de tweede parkeerplaats, vanaf daar lopen we naar waarschijnlijk de educatieve trots van het park; een opengesneden vulkaan. Het klinkt gek, maar de eerste vergelijking is toch die met een taart waar een punt uitgesneden is. Hierdoor wordt er op een unieke manier inzicht gegeven in de binnenkant van een vulkaan en hoe deze in lagen is gegroeid. Niet gek dat er klassen Spaanse kinderen aan de voet van de vulkaan aandachtig zitten te luisteren naar verhalen over het ontstaan van vulkanen. Met uitzichten op nog enkele vulkanen in de verte lopen we terug richting de camper. Hier wachten we tot het donker wordt, sterren en vulkanen klinkt als een ideale combo maar helaas is het geen heldere nacht.


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *