Waarom je niet naar de Adriatische kust hoeft

En al helemaal niet in het laagseizoen

De Adriatische kust was voor ons het dieptepunt van onze reis door Italië. Uiteindelijk hebben we deze gevolgd van Venetië tot San Benedetto del Tronto, om vervolgens de ongerepte natuur van Centraal-Italië in te duiken. Daarna hebben we de Adriatische kust weer gevolgd van Barletta tot aan Monopoli. Maar ook hier werden we er niet veel vrolijker van. In dit artikel gaan we proberen uit te leggen waarom we je afraden om er zelf naar toe te gaan.

De Adriatische kust, alleen als je op het strand wil liggen

Smaken verschillen, maar dit zou niemand mooi mogen vinden. De ideale vakantiebestemming kan het vast zijn voor mensen die niets anders willen dan op het strand liggen met een kalme zee aan de ene kant, en een muur van strandtenten en speeltoestellen aan de andere kant. Maar laten we eerlijk zijn, dat is toch niks.. En al helemaal niet als het kilometers aan elkaar doorgaat. Dorpen die bestaan uit hoogbouw appartementen en hotels voor in de zomer. Hele stroken natuur zijn omgetoverd tot amusementsparken welke maar enkele maanden per jaar echt worden gebruikt. En waarvoor ze dan worden gebruikt is de makkelijkste vorm van vakantie. Op je rug liggen en je vol gooien terwijl je probeert je voeten niet vies te maken met het zand van het strand waar je op zit.

Leeg en lelijk in het laagseizoen

Onze ergernis wordt groter als je ziet hoe deze dorpen niet worden gebruikt in alles wat niet het hoogseizoen is. Een spookstad heeft meer tekenen van leven, de appartementen zien eruit alsof ze al jaren niet worden schoongemaakt. Hotels en winkels zitten op slot tot de meute weer komt opdagen. Troep ligt overal, van het simpele zwerfafval tot afgedankte stoelen, koelkasten, injectienaalden en vuilniszakken vol troep. Hopelijk wordt het opgeruimd als de temperaturen hier ver boven de 20 graden komen maar gadver wat is het er nu een puinhoop. Om over het opgespoten strand nog maar niet te spreken, de eerder besproken amusementsparken staan er triest bij, ook hier slingert overal troep. Een deel komt vanaf het land aanwaaien waar het andere deel uit de zee komt aandrijven na een storm. Onder de plastic stoelen vinden we in één middag vier dode zeeschildpadden, twee grote ratten en iets wat het meeste weg heeft van een kat. Nee fijn uitwaaien is er niet bij, en ook de onderwaterwereld is om te huilen.

Zelfs de kleine dorpjes zijn afhankelijk van het toerisme

Eerlijk is eerlijk, als wij meer dan vijf hotels zien langs het strand begint het al te kriebelen, maar dit is ongekend. Vol goede moed zijn we gaan zoeken naar mooie dorpjes, die zouden er toch vast wel moeten zijn was het idee. Niet iedereen wil toch zo afhankelijk zijn van het toerisme? Zijn hele uitstraling te grabbel gooien om maar geld te kunnen verdienen in die paar maanden dat mensen op vakantie gaan en om dan de rest van de tijd te zitten in de troep? We vonden enkele dorpjes welke de uitzondering moesten zijn, Monopoli was er één van. Maar ook hier was het de puinzooi die overheerst. Dit alles heeft ons doen besluiten nooit meer naar de Adriatische kust van Italië te gaan. En iedereen die om onze mening vraagt zullen we dit bericht laten lezen, want hier wil je niet dood gevonden worden. En wat een verspilling van wat mooie natuur had kunnen zijn.


«

1 Comment

  1. Joke
    januari 9th

    Wij hebben ook een rondje Italie (incl. Sicilie) gedaan en hebben ook ervaren dat Italie ten zuiden van Venetie smerig en slecht onderhouden is. Middellandse zee kant is qua natuur mooi, maar na Manfredonia zijn ook wij weer door t midden naar boven gegaan. Zuid Italie houden wij ook voor gezien.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *