De westkust van Portugal

Een surfparadijs bomvol met middeleeuwse steden

De weg naar Noord Portugal is ingezet en de kust wordt gevolgd. Een waar paradijs voor surfers, maar er is veel meer te zien en doen langs de westkust. Steden met een middeleeuws verleden duiken om de zoveel kilometer op. En allemaal hebben ze iets dat ze bijzonder maakt. Wij kiezen er een paar uit, soms op basis van de bijzonderheden maar vaak op de gok.

Surfers Heritage

Tussen Sintra en Porto ligt een gebied bekend als Surf Heritage. De aantallen surfshops en -scholen lichten een tipje van de sluier op hoe het hier in het hoogseizoen kan zijn. Nu in de ‘winter’ (het is nog steeds 16 graden en de zon schijnt, maar het water is koud) zijn er veel minder surfers. Waarschijnlijk door het weer, maar de grootte van de golven speelt hier ook vast mee. Voor ons helaas de reden om de wetsuits in de kast te laten hangen. Een wijs besluit leren we al snel, de stroming is sterk en een Engelsman drijft na enkele minuten in het water de verkeerde kant op. Richting de rotsen en peddelen lijkt geen zin te hebben. Het loopt goed af, maar ook hij komt tot het besef dat surfen hier voor hem nu geen zin heeft.

Peniche, Obidos en Foz do Arelho

Na een nacht op de rotsen net onder Peniche verkleurt de lucht die ochtend langzaam grijs. Peniche ligt op een schiereiland en ziet er gemoedelijk uit. De beschutte stranden zijn waarschijnlijk de grootste trekpleisters. Door het weer blijven we in de auto tijdens ons rondje over het schiereiland. Tot het even opklaart bij de vuurtoren. De rotsformaties hier doen denken aan de pancake rocks in Nieuw-Zeeland. Het weer lijkt er niet beter op te worden, we moeten het een dag uitzitten.

De volgende ochtend is het gelukkig weer blauw boven ons hoofd. Obidos, dat op de UNESCO Werelderfgoed lijst staat, is een geheel ommuurd maar klein en vrolijk stadje. Het mooiste is dat de muren goed begaanbaar zijn en met een uur lopen we er overheen. Dit is het dan ook eigenlijk, maar de staat waarin Obidos bewaard is gebleven maakt het een aanrader ten opzichte van andere Portugese kasteelsteden.
Om het maximale uit het weer te halen rijden we door tot Foz do Arelho, een lagune die zich vroeger uitstrekte tot Obidos. Tegenwoordig is het stukken kleiner, maar mooi is het er nog steeds. De stranden zijn rustig en op het gemakje verkennen we de boel. Nog die avond slaat het weer om, de wind zet aan en de regen komt met bakken uit de lucht. Tot twee keer toe verplaatsen we de camper om redelijk uit de wind te staan.

Het klooster van Alcobaca

Waar de bovenstaande plekken meer met toeval te maken hadden, stond Alcobaca, en dan vooral het Alcobaca klooster, wel op ons lijstje. Het klooster heeft namelijk een belangrijke rol gespeeld in de tijd dat Portugal nog een koningshuis had. Daarnaast vertelt het één van Portugals bekendste liefdesverhalen, één uit het rijtje Romeo en Julia. De stad zelf oogt niet spectaculair, we gaan dan ook recht op ons doel af; het eerste gotische monument in Portugal. Het klooster, gebouwd tussen 1178 en 1223, heeft door de jaren veel meegemaakt. Van verschillende koningen tot een Franse invasie. Het gebouw heeft dit altijd goed doorstaan, en is door de jaren zelfs uitgebouwd.

Het klooster is niet meer in gebruik en nu voor bezoekers in twee delen opgedeeld. De kerk, die gratis toegankelijk is, en het klooster (a €6,- p.p.). De kerk is sober en kent weinig decoratie. Zouden de graftombes van Koning Pedro I en Inês de Castro hier niet staan dan is het geen bezoek waard. Maar juist deze graftombes, en het unieke altaar van klei, maken het tot een veel bezochte kerk. De rijk gedecoreerde tombes vertellen beide meerdere verhalen, de algemene christelijke verhalen; Adam en Eva en de kruisiging bijvoorbeeld maar vooral het persoonlijke verhaal is interessant. Inês de Castro is vermoord in opdracht van de vader van Koning Pedro I, die op dat moment nog geen koning was. Vijf jaar na deze moord zijn ze alsnog getrouwd, waardoor Inês de Castro op haar tombe wordt afgebeeld als koningin van Portugal.

Het kloostergedeelte bestaat voornamelijk uit lege ruimtes, waar de eerste ruimte nog veel indruk maakt neemt dit snel af. De eerste kamer wordt gesierd door standbeelden van alle koningen van Portugal met gruwelijke beschilderde tegelmuren. De rest van het klooster mist een beetje het verhaal en de attributen om een indruk te geven hoe het leven hier was.


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *