Inwoners
Marokko heeft sinds de jaren vijftig grote sociale veranderingen doorgemaakt. De traditionele stammenstructuur maakte plaats voor een op het gezin gebaseerde samenleving. De lokale bevolking, bestaande uit Imazighen en Arabieren, leeft grotendeels in harmonie samen in dit Noord-Afrikaanse land, dat er goed in is geslaagd een etnisch en cultureel evenwicht te behouden. Marokko staat bekend als een land dat een kruispunt vormt tussen Europa en Afrika; een unieke mix van culturen en religies.
Op Egypte en Algerije na is Marokko het Arabische land met de meeste inwoners. In 2013 woonden er 33,01 miljoen mensen, in 2020 waren dat er al 36,91 miljoen. In 2025 telt Marokko naar schatting ongeveer 38,4 miljoen inwoners. Het overgrote deel van de Marokkaanse bevolking is jong: ruim een derde is onder de 25 jaar.
Officiële taal
Het Standaardarabisch is de officiële taal van Marokko en wordt op scholen onderwezen en gebruikt in overheid, rechtspraak en officiële documenten. In het dagelijks leven spreekt de meerderheid van de lokale bevolking echter het Marokkaans-Arabisch dialect, beter bekend als Darija. Daarnaast worden er verschillende Amazigh-talen gesproken, waaronder Tarifit in het noorden, Tamazight in het Midden-Atlasgebied en Tashelhiyt in het zuiden. Sinds 2011 is het Tamazight ook officieel erkend als tweede nationale taal, wat de culturele diversiteit van het land onderstreept.
Door de vroegere Europese invloeden heeft het Frans nog altijd een belangrijke rol in het dagelijks leven. Het wordt veel gebruikt in het onderwijs, bedrijfsleven, media en op straatborden. In het noorden – het voormalige Spaans-Marokko – hoor je ook geregeld Spaans, vooral in regio’s als Tétouan en Chefchaouen.
Door de meertalige geschiedenis van Marokko worden op grote schaal verschillende talen gesproken. Dankzij deze meertalige geschiedenis kun je je in Marokko vaak goed verstaanbaar maken in het Frans, terwijl Engels steeds vaker opduikt in toeristische gebieden, hotels en onder jongere generaties, maar nog niet wijdverspreid is buiten de toeristensector.
Onze ervaring: Wij spreken geen Arabisch of Frans. Op veel plekken waar geen Engels wordt gesproken, kwamen we met een paar Franse woorden en wat handen-en-voetenwerk toch een heel eind. Daarnaast gebruiken we regelmatig Google Translate, waarmee we vaak verrassend snel duidelijk kunnen maken wat we nodig hebben of zoeken.
Religie
Marokko is een islamitisch land waar de malikitische stroming van de soennitische islam de staatsgodsdienst vormt. Het overgrote deel van de bevolking, ruim 98 procent, is moslim. Daarnaast is er een kleine christelijke minderheid (ongeveer 1 procent) en een nog kleinere joodse gemeenschap (0,2 procent), die vooral in steden als Casablanca, Marrakech en Essaouira nog duidelijk aanwezig is.
Het geloof speelt een belangrijke rol in het dagelijks leven. Vijf keer per dag klinkt de oproep tot gebed vanaf de minaretten, en veel Marokkanen nemen de tijd om te bidden – mannen vaak in de moskee, vrouwen meestal thuis. Winkels sluiten tijdens het vrijdaggebed en tijdens de Ramadan verandert het ritme van het land compleet: overdag wordt er gevast, terwijl de avonden juist in het teken staan van samenzijn, delen en feestelijke iftar-maaltijden.
Tip: Tijdens Ramadan kun je als reiziger het beste rekening houden met aangepaste openingstijden. In toeristische gebieden blijft veel open, maar eet of drink overdag liever niet in het openbaar. Meer over Marokko tijdens de Ramadan lees je hier.
Marokkaanse tradities en etiquette
Wanneer je in een vreemd land bent is het handig om te weten wat de tradities en etiquette zijn. Zoals wij in Nederland onze gebruiken en gewoontes hebben heeft ook Marokko die. Ongeschreven regels die het dagelijks leven bepalen. Als toerist of reiziger is het fijn om die een beetje te kennen zodat je hopelijk niemand onbewust beledigd. De meest belangrijke tradities en etiquette zijn hieronder voor je uitgewerkt.
Opmerkelijk: Wist je dat heel veel Marokkanen bang zijn voor honden? Dit komt doordat de Islam honden als onrein bestempelt. Toch zagen we een kleine verandering. Marokkaanse families en jongeren wilden met Ninja op de foto en sommige vertrouwde ons toe dat ze thuis ook een hond hadden. Je kunt prima met je hond of kat naar Marokko op reis. Hou rekening met alle papieren die je hiervoor moet regelen. Alle benodigde informatie over het meenemen van je hond of kat naar Marokko lees je hier.
Gastvrijheid
Marokkanen zijn vriendelijke mensen. Gastvrijheid is een erezaak waardoor je na een paar minuten al kan worden uitgenodigd om bij hen thuis een glas thee te drinken of een maaltijd te eten. Een weigering op deze uitnodiging kan worden opgevat als een belediging. In geen geval bied je aan om voor de maaltijd te betalen. Als teken van respect is het gebruikelijk om je schoenen uit te doen voor het betreden van het huis.
Tijdens onze reizen hebben we nog een aantal opvallende gebruiken ervaren, ‘op z’n Marokkaans’ hebben we het genoemd. Van de ongekende gastvrijheid tot de hulpvaardigheid, het autorijden en de omgang met de natuur, alles loopt anders dan wij in Nederland gewend zijn. Dat maakt het vaak leuk, maar kan ook soms voor wat ergernis zorgen.
Dineren
Word je uitgenodigd bij een Marokkaanse familie, bereid je dan voor op veel eten en een warme sfeer. Er wordt vaak met de handen gegeten, meestal met brood in plaats van bestek.
Soms eten mannen en vrouwen gescheiden, waarbij de mannen eerst eten. De maaltijd wordt meestal afgesloten met mierzoete muntthee – hét symbool van Marokkaanse gastvrijheid.
Let op: Wanneer je met je handen eet gebruik dan alleen de rechterhand. De linkerhand dient namelijk voor persoonlijke hygiëne en wordt dus als onrein gezien.





























8 comments
Pascal Blancquaert
Beste,
Wij kennen in Vlaanderen het gebruik dat kinderen op 11 november verkleed huis-aan-huis “Sint Maarten” liederen zingen.
Ik hoorde naar aanleiding van deze gelegenheid dat er in Marokko een ‘gelijkaardig’ gebruik bestaat waarbij de kinderen dan een huisgebakken zoet broodje krijgen, versierd met noten, amandelen, etc…
Kent u dit gebruik? … en kent u ook de Arabische benaming ervan?
Leuk als u me dit kan laten weten 🙂
Aisha
Dag Pascal, In marokko is er een gelijksoortige traditie heet “Achoura”
Peter den Hofmeester
Er zijn meerdere Islamitische feestdagen waarop kinderen langs de deuren gaan. De belangrijkste in Marokko is Asjoera, een islamitische herdenking. De letterlijke vertaling is ’tiende’. Asjoera wordt dan ook gevierd op de tiende dag van de maand muharram, de eerste maand van de islamitische kalender. Dat komt overeen met 25 juni.
Dasja
Leuk om dit terug te lezen Peter, dank!
Natasja
Fijne tips, dankuwel! Ik ben uitgenodigd voor de lunch bij een marrokaanse familie. Is het gebruikelijk om iets mee te nemen, een kadootje of een bloemetje? Hartelijk dank voor uw advies
Lars
Het is niet verplicht, maar de Marokkaanse cultuur stelt het zeker wel op prijs als er iets wordt meegenomen. Dit kan al iets eenvoudigs zijn als nootjes, gebak of bloemen. Ga je op bezoek in Marokko dan worden westerse snacks ook erg gewaardeerd (stroopkoeken bijvoorbeeld).
Johan
Mooi opgesteld voor als je op vakantie gaat.Ik kom al als geboren Nederlander van Zeeuwse ouders met mijn 16 jarige leeftijd voor mijn werk (zeeman) in onder andere Marokko. Op mijn eigenwijze heb ik Marokko en de mensen leren kennen. Zelfs in Agadir nog met de prins zoon van de Koning gewaterskit en in tweede paleis gegeten. Ik heb in die tijd 1966 1969 veel vrienden opgebouwd in Casablanca, Safi, Mohamedia , Agadir , Kenitra. Het was wel altijd een belevenis over en weer vertelde we verhalen en ja altijd was er eten en zeker rechterhand. Mintthee lekker zoet. Geweldig gastvrij. Wat mij vooral opviel buiten kleding vrouw zoals de voorschriften toen maar thuis gewone westerse kleding en je kon merken dat de vrouw de baas was. Wat wel heel leuk was ik kwam de bioscoop niet in voor de film van 18 pas in 1969 wel. Films Arabisch of Frans. Ik vond de kasbach altijd geweldig. In Safi ik was toen 16 liep ik mis en zo een verscholen schooltje binnen. En ze begonnen allemaal te juichen. Een blonde jongen midden in de klas. Later heb ik ze uitgenodigd om aanboord van het schip te komen kijken. Ik heb nog foto’s uit die tijd kamelen karavaan Berbers Marrakesh. Ik kreeg toen ronde steentjes gekleurd daar kon je ook mee betalen op de markt of het eten. Ik kan nog een boek vol schrijven maar stop hier maar Ik ben nu 76 maar het is als gisteren. Ik doe nu administratie en hulp voor oudere oa Marokkaanse vrouwen waarvan de man er niet meer is. Gewoon ik weet en ken de gebruiken en kan ook deze mensen vrolijkheid brengen in hun oude tijd
Dasja
Wat een bijzonder en mooie reactie om te lezen. Dank voor het delen Johan. Ik Kkn mij goed voorstellen dat je Marokko in je hart hebt gesloten en dat je er een boek over kunt schrijven. Geweldig dat je meerdere vrouwen helpt met de administratie.