Zelf een nacht doorbrengen in de Sahara woestijn

Wat is er mooier dan slapen in de woestijn?

De woestijn met zijn onaardse sterrennacht blijft iets magisch hebben en mag niet ontbreken bij jouw rondreis door Marokko. Er zijn twee locaties in Marokko waar de Sahara binnen handbereik is; Merzouga en M’Hamid. Hoewel de Erg Chebbi duinen bij Merzouga toegankelijker zijn hebben wij gekozen voor de Erg Chigaga duinen, 60 kilometer over onverharde wegen van M’Hamid. De reden was simpel, we wilden dat onze eerste woestijn ervaring zo authentiek mogelijk zou zijn. De toegankelijkheid van de Erg Chebbi heeft er voor gezorgd dat dit onder toeristen de plek is om de Sahara te zien. Drukte dus.

Let op: Er zijn geen pinautomaten in M’Hamid, pin van tevoren genoeg geld in Zagora. Ook is het slim om hier je tank nog even vol te gooien (zowel water als brandstof).

M’Hamid en zijn omgeving

Op ongeveer vijf uur rijden van Ouarzazate ligt M’hamid verscholen langs de rand van een palm oase. Het is letterlijk het laatste dorpje aan het einde van de N9. Een goed begaanbare weg langs een schitterend landschap, dat door een stuk van de woestijn voert en je aan de rand van de woestijn afzet. Het is niet zo dat M’Hamid totaal niet is ingericht op toerisme, er zijn voldoende campings, hotels en restaurants in dit dorp te vinden.
Aan het einde van de N9 gaan alleen onverharde paden kriskras in de richting van de woestijn. Karavanen met kamelen lopen af en aan afgewisseld met de moderne 4×4 voertuigen. De Erg Chigaga is nog een goede 60 kilometer verderop maar dit is de laatste plek met vaste bewoning.

Misschien lijkt het alsof M’Hamid alleen draait om de woestijn verderop maar er is ook rondom het dorp genoeg te zien. De markt op maandag ligt bijvoorbeeld verrassend vol met de lekkerste verse groenten en ook de traditionele bakker midden in het dorp is een bezoek waard. Veel verser dan recht uit de oven wordt het niet. Wees niet bang om het dorp iets uit te lopen. Rechts van de rivier vind je kleinere zandduinen maar ook het palmbos zit vol verrassingen. Neem de brug over de Draa rivier, sla rechtsaf en volg de weg om de bocht. Je komt langs heel veel palmbomen, een nog bewoonde kasba en uiteindelijk bij het dorpje Oulad Youssef. Hier lees je er meer over.

De hitte: Vergis je niet in de hitte van de woestijn. Met een briesje lijkt het mee te vallen. Maar zodra de wind gaat liggen is het heet. Actief zijn in de vroege ochtend en aan het eind van de dag.

(Zelf) overnachten in de Sahara woestijn

Om een nacht door te brengen in de woestijn moet het een en ander geregeld worden. Helemaal als je geen 4×4 hebt en als het de eerste keer is dat je een echte woestijn ziet. Iedereen in M’Hamid lijkt je hierbij te kunnen en willen helpen. Hierbij is het vooral belangrijk om te weten wat je wilt. Hoeveel dagen, met of zonder kamelen en blijf je slapen?
Zorg dat het goed voelt bij wie je de woestijntrip boekt. Wij zijn daarom eerst een paar dagen op de laatste camping van M’Hamid gaan staan. Zo hebben we de eigenaar een beetje beter te leren kennen. Al snel werd duidelijk, alles is mogelijk, een woestijntrip op maat dus. Zelfs Ninja (onze hond) was geen probleem. Voor ons hoefde het georganiseerde kamp en gezellig doen in een groep niet zo. Wij willen voelen hoe het is om (voor je gevoel) de enige in de woestijn te zijn, met een kampvuurtje en slapen direct onder de sterren in een eigen kampje. Ook de optie tot een tocht met de kameel hebben we aan ons voorbij laten gaan. Dat gaat nooit goed met Ninja en na de verhalen over hoe oncomfortabel het is op de rug van een kameel maken wij andere plannen voor de woestijn. Dit alles was geen probleem voor Abdou en in samenspraak met hem hebben we een eigen woestijntrip opgesteld. Wil je ook gebruik maken van de diensten van Abdou en Khalifa ga dan naar de website. Contactgegevens van andere organisaties vind je hier.

De kosten: Wij betaalden voor twee personen 700 Dirham (ongeveer €70,-).

Inbegrepen in deze prijs waren twee overnachting met de camper op de camping, 4×4 auto met chauffeur en we konden de camper (bewaakt) laten staan toen wij de woestijn ingingen. In totaal zaten we met vier personen in de auto (exclusief de chauffeur).
Halverwege de middag zijn we in een Toyota Patrol naar een kamp bij de Erg Chigaga gereden, een rit van een goede 60 kilometer dat ongeveer twee uur duurde. Vanaf hier zijn we de duinen ingelopen naar een “afgelegen” plek voor ons kamp. De volgende ochtend zijn we weer naar het georganiseerde kamp gelopen waar onze chauffeur Hassan had geslapen.

Verdere prijzen: Voor 100 Dirham meer was het mogelijk om in het kamp te overnachten, nog eens 100 Dirham en je krijgt een heerlijke maaltijd voorgeschoteld, vaak onder begeleiding van traditionele muziek.

Nu klinkt het misschien alsof we midden in de Sahara ons kamp hebben opgebouwd. Dit was niet helemaal het geval. Hoewel de duinen bijna alle kanten uitstrekt zit je nog steeds aan de rand. En helemaal alleen ben je niet, er zijn verschillende kampen ingericht voor toeristen en gidsen. Maar doordat er steeds een paar duinen tussen de kampen zitten krijg je toch het gevoel dat je alleen bent. Uiteraard werd het wel gewaardeerd door onze chauffeur dat we zouden laten weten waar we ons kampje gingen opzetten, zodat ze wisten waar ze moesten beginnen met zoeken ;). Uiteindelijk blijven zij toch verantwoordelijk. Maar dan nog, die magische sterrenhemel werd er niet minder mooi op. En de ervaring ook niet. Nog nooit zo een heerlijk kampvuur gehad!

Slapen bij de Erg Chebbi

De Erg Chebbi is nog toegankelijker dan de Erg Chigaga, de verharde weg loopt namelijk letterlijk langs de duinen. Hier is het dus nog makkelijker om in de woestijn te slapen. We hebben genoeg verhalen gehoord (en gruwelijke foto’s gezien) van campers die hier zelf parkeren langs een duin. Voor ons klonk het iets te toeristisch daarom hebben wij gekozen voor Erg Chigaga. Zo hoopten we nog meer het gevoel te ervaren dat we afgesneden waren van de wereld.

Met je hond naar de woestijn

Zoals al even aangehaald hebben wij Ninja inderdaad meegenomen de woestijn in. Ons bezoek was in januari en de temperaturen overdag vielen gelukkig nog mee. En aangezien Ninja dol is op zand, en helemaal als het zich heeft opgehoopt tot duinen, wisten we dat we hem hier een plezier mee zouden doen. Natuurlijk hebben we gezorgd voor voldoende drinken en schaduw. Hoewel de weg hobbelig was heeft hij zich prima gehouden op de schoot van Dasja. En de blik op zijn kop toen hij los mocht in de duinen was onbetaalbaar. Voor ons was het de juiste beslissing om met de hond de woestijn in te gaan, maar we kunnen ons voorstellen dat het niet voor elke hond of bepaalde maanden zo is.


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *