Skydiven in Taupo

Het einde van onze rondreis komt in zicht. We proberen daarom nog zo veel mogelijk te doen in de dagen die als de laatste aanvoelen. Ook al is het nog een goede 2 weken. Na een paar actieve dagen (het beklimmen van Mount Taranaki en de Tongariro Alpine Crossing) gaan we ons laatste geld uitgeven aan een Skydive. En wel in Taupo. Hier konden we vanaf 15.000ft springen met uitzichten op het Lake, Tongariro National Park en zelfs Mount Taranaki. Zo kwam alles samen op die ene dag.

Nog op het zuidereiland (een goede maand eerder) hadden we telefonisch al een reservering gemaakt na wat online research. We wouden (natuurlijk) van zo hoog mogelijk springen, en tegelijkertijd zo min mogelijk betalen. Dat we dat in Taupo gingen doen was al wel redelijk snel duidelijk, vooral omdat we al gehoord hadden dat het hier allemaal samen kwam. Taupo kent verschillende Skydive scholen, wij kwamen uit bij Taupo Tandem Skydiving. Hier kan je van 15.000ft springen en ze staan betrouwbaar te boek. Met verschillende opties kan het zelf zo duur gemaakt worden als je wilt; zonder camera, met camera of iemand die mee springt en alles filmt.

Tip: wil je ook een skydive gaan maken in Nieuw-Zeeland? Reserveer dan op tijd, dan weet je zeker dat je mee omhoog kunt.

Op deze zondag zelf worden we wakker met gezonde spanning. Om 11:00 uur moeten we bellen om te kijken of de sprong doorgaat i.v.m. het weer. Het ziet er helder uit maar je weet het natuurlijk nooit. Maar gelukkig, het weer was perfect! Met geluk kunnen we zelfs zowel de oost als west kust zien. We gooien alle spullen de bus in en rijden richting de Skydive school. Hier blijkt dat er voor de $499,- die we gepland hadden uit te geven iemand met ons mee springt om ons te filmen. Dan ga je ook niet meer een stapje terug. En achteraf hebben we de juiste keuze gemaakt. Een gruwelijke DVD met onze sprong op video en een reeks vette foto’s. Een stuk beter als dat je instructeur een camera op zijn hand heeft.

Na alle formaliteiten te hebben doorgenomen (lengte en gewicht, flink afgevallen) worden we voorgesteld aan onze instructeurs. Prima kerels. We springen met nog 2 andere (Amerikanen) en zullen met 12 man in het vliegtuigje stappen (4 camera’s). Rustig aan klimmen we naar de 15.000ft, na ongeveer 30 minuten is de hoogte bereikt. We worden vast gemaakt aan onze instructeurs en de deur schuift open. Ik moet als eerste en het gaat snel. Een geoliede machine. Een pose voor de camera en we hebben het vliegtuig al achter ons gelaten. Wat is dit onwijs gaaf! De free fall vliegt letterlijk voorbij, de cameravrouw die om ons heen bewoog zoeft weg en daarna klapt de parachute open. Wat een rust. Ontzettende rust. Tijd om te genieten, er is zoveel om te zien dat ik niet eens overal bewust naar gekeken heb. Wat is dit onwijs gruwelijk!!

Dasja landt wat misselijk, ze had de parachute niet meer verwacht. Gelukkig was de free fall (een goede minuut) wel in de smaak gevallen. Dit bleek bij één van de Amerikanen bijvoorbeeld al niet het geval. We wachten op de montage van de video’s en na een lunch aan Lake Taupo vervolgen we onze weg. Op naar Rotorua. Dit volgt in het laatste verhaal!


«

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *